Możemy również zrozumieć aglomerację/granulację aglomeracyjną bez użycia narzędzi: Wykonujemy zakurzoną pracę, a następnie energicznie pocieramy o siebie dłonie. Małe okruchy powstałe w ten sposób są wynikiem aglomeracji narastającej. Bardzo drobne cząsteczki są zagęszczane i zwijane; odpowiednio szybciej w obecności wilgoci niż na sucho. Cząsteczki tworzą tak zwane płynne mostki w punktach styku. Krótkie mostki mogą bardzo mocno wiązać ze sobą cząstki. W idealnym przypadku tworzą się okrągłe aglomeraty.

Aglomeracja na sucho: Kiedy opróżniamy filtr odkurzacza, zauważamy, że zebrało się tam wiele ultradrobnych cząstek, z których wiele jest nawet mniejszych niż rozmiar oczek filtra odkurzacza. Powodem, dla którego bardzo drobne cząsteczki nie przeszły przez filtr, są siły adhezji międzycząsteczkowej. Siły elektrostatyczne i siły van der Waalsa są tym skuteczniejsze, im mniejsze są cząstki. Są one o wiele rzędów wielkości większe niż działająca na nie siła grawitacji. Mogą one pozostawać zawieszone w powietrzu przez bardzo długi czas.

Nagromadzony pył filtracyjny niekoniecznie musi być odpadem. Taki filtrat może być również cennym materiałem, na przykład jeśli jest uzyskiwany z pirolizy. Dzieje się tak, gdy substancje zawierające węgiel są przekształcane w sadzę w wysokich temperaturach przy braku tlenu. Sadza produkowana przemysłowo składa się z nanocząstek. Jest stosowana jako czarny pigment w fotokopiarkach, w przemyśle drukarskim i farbiarskim, ale także jako stabilizator w przetwórstwie gumy. Na przykład opony samochodowe szybko starzałyby się bez dodatku sadzy.