Nie istnieje jedna, ogólnie najlepsza technologia mieszania do łagodnego mieszania na sucho składników piekarniczych z wrażliwymi cząstkami. Decydujące znaczenie mają wytrzymałość składników na łamanie, różnice w wielkości ziaren i gęstości nasypowej, udział komponentów drobnych oraz wymagany czas mieszania. Celem jest uzyskanie jednorodnej mieszaniny przy minimalnym obciążeniu mechanicznym i możliwie najmniejszej skłonności do rozdzielania się podczas wyładunku, transportu i napełniania opakowań.

Typowe mieszaniny zawierają drobne proszki, takie jak mąka, skrobia, mleko w proszku, cukier, sól, spulchniacze do pieczywa i aromaty. Często dochodzą do tego również wrażliwe składniki, takie jak płatki zbożowe, orzechy, kawałki czekolady, owoce liofilizowane, ekstrudaty, zioła lub nasiona. Zbyt wysokie wprowadzanie energii może uszkodzić takie komponenty. Powstają wówczas frakcje drobne i pył. Może pogorszyć się wygląd, tekstura, sypkość i dozowalność.

Mieszalniki grawitacyjne, bębnowe i kontenerowe pracujące przez obrót są szczególnie łagodne. Produkt jest przemieszczany głównie pod wpływem grawitacji. Szybko obracające się narzędzia mieszające nie wnikają intensywnie w złoże produktu. Systemy te nadają się więc szczególnie dobrze do bardzo wrażliwych na łamanie składników. Działanie mieszające trzeba jednak dokładnie sprawdzić przy silnie różniących się wielkościach cząstek, gęstościach nasypowych lub bardzo małych ilościach dodatków. Także po zmieszaniu może dojść do rozdzielenia się mieszaniny, na przykład przez duże wysokości spadku lub nieodpowiednie odcinki transportu.

Pionowe mieszalniki stożkowe i inne pionowe mieszalniki precyzyjne oferują często dobry kompromis między jakością mieszania a łagodnością wobec produktu. Narzędzie mieszające transportuje produkt w sposób kontrolowany do góry i pozwala mu ponownie opaść w centrum. Przy niskich obrotach powstaje trójwymiarowe przemieszczanie, które powoduje stosunkowo niskie obciążenie mechaniczne. Takie mieszalniki nadają się do mieszanek piekarniczych, mąk mieszanych oraz musli i płatków śniadaniowych z wrażliwymi składnikami.

Poziome mieszalniki łopatkowe lub dwuwałowe są natomiast sensowne, gdy wymagane są krótkie czasy mieszania i wysoka wydajność. Przy odpowiedniej geometrii narzędzi i zredukowanych obrotach mogą one również łagodnie przetwarzać umiarkowanie wrażliwe komponenty. Mimo to obciążenie wynikające z przyspieszenia, uderzeń i ruchu względnego jest zasadniczo wyższe niż w czystych systemach grawitacyjnych. Dla owoców liofilizowanych, dużych ekstrudatów lub bardzo wrażliwych kawałków czekolady punkt pracy należy więc ustalić z oryginalnym produktem.

Mieszalniki lemieszowe i łopatkowe mogą osiągać wysoką intensywność mieszania i są szczególnie przydatne przy trudnych do mieszania proszkach. Dla ekstremalnie wrażliwych na łamanie składników zazwyczaj nie są jednak pierwszym wyborem. Powinny być stosowane tylko wtedy, gdy obroty, czas mieszania i geometria narzędzi zostaną dobrane tak, aby uzyskać wymaganą jednorodność bez niedopuszczalnego łamania ziaren.

Szczególnie ważne jest prowadzenie procesu. Wrażliwe komponenty dodaje się często dopiero krótko przed końcem mieszania. Czas mieszania powinien być ograniczony do niezbędnego minimum. Obroty, stopień napełnienia i koncepcja wyładunku muszą być dobrane specyficznie dla danego produktu. Należy unikać dużych, swobodnie spadających odcinków wyładunku i niepotrzebnych przesypywań, ponieważ mogą one prowadzić do rozdzielania się mieszaniny i łamania ziaren.

Dla szczególnie wrażliwych składników piekarniczych lepszym wyborem są zazwyczaj mieszalniki grawitacyjne lub łagodnie pracujące pionowe mieszalniki stożkowe. Jeśli jednocześnie wymagane są krótkie czasy mieszania i wysoka wydajność, w grę wchodzą mieszalniki łopatkowe lub dwuwałowe ze sterowaniem obrotami. Ostateczny wybór powinien zawsze opierać się na próbach mieszania z oryginalną recepturą, podczas których sprawdza się jakość mieszania, łamanie ziaren, udział pyłu, opróżnianie i zachowanie podczas rozdzielania się mieszaniny.