powlekanie
W procesie powlekania cząstki, granulaty lub produkty pokrywa się warstwą powłoki. Warstwa ta całkowicie lub częściowo otacza materiał rdzeniowy. Celem jest celowa zmiana właściwości materiału. Powłoki chronią przed wilgocią, tlenem, ścieraniem lub reakcjami chemicznymi. Mogą również regulować uwalnianie substancji czynnych. Cząstki pokryte powłoką znajdują zastosowanie w przemyśle chemicznym, spożywczym, farmaceutycznym, akumulatorowym i detergentowym.
Warstwa powłoki może składać się z polimerów, wosków, tłuszczów, soli lub materiałów nieorganicznych. Nakładanie powłoki może odbywać się poprzez natryskiwanie, powlekanie w warstwie fluidalnej, powlekanie z roztopu, koazercję lub mechaniczne metody powlekania.
Powlekanie poprawia płynność, łatwość dozowania, stabilność podczas przechowywania oraz bezpieczeństwo procesu. Stanowi to ważny etap w procesie uszlachetniania materiałów oraz w produkcji funkcjonalnych substancji pomocniczych.
Udział warstwy powłokowej często określa się za pomocą udziału masowego.
w(coat) = m(coat) / m(total)
- wcoat to udział masowy powłoki
- mcoat to masa warstwy powłokowej
- mtotal to całkowita masa cząstki otoczonej powłoką
Skuteczność powłoki określa się za pomocą współczynnika wydajności powłoki.
ηenc = mactive,enc / mactive,total
- ηenc to współczynnik wydajności izolacji
- mactive,enc to otoczona powłoką masa substancji czynnej
- mactive,total to całkowita masa substancji czynnej