Teoria materiałów sypkich
Zdjęcie po lewej: Mieszalniki silosowe Gyraton zawsze zapewniają wysoką jakość mieszania – niezależnie od właściwości materiałów sypkich.
Teoria materiałów sypkich (zwana również technologią materiałów sypkich) jest dziedziną inżynierii procesowej i mechaniki. Zajmuje się fizycznym zachowaniem materiałów sypkich. Opisuje, w jaki sposób proszki, granulaty i inne cząstki stałe pod wpływem sił płyną, zagęszczają się, rozdzielają lub przylegają do siebie.
W przeciwieństwie do cieczy i ciał stałych, materiały sypkie wykazują złożone, nieliniowe zachowanie, które jest determinowane przez kontakty między cząstkami, tarcie, kohezję i zagęszczenie. W teorii materiałów sypkich wykorzystuje się modele z mechaniki ciągłej, mechaniki gruntów i fizyki granulatu, na przykład model Mohr-Coulomb, równania Janssena dotyczące ciśnienia w silosie lub nowoczesne podejścia do reologii granulatu.
W przypadku projektowania silosów cylindrycznych równanie Janssena opisuje naprężenie pionowe w kierunku napełniania w zależności od głębokości z:
Naprężenie pionowe σ_v(z) w kierunku napełniania na głębokości z w silosie cylindrycznym:
σ_v(z) = ρ_b·g·λ·(1 - e^(-z/λ))
gdzie
- ρ_b = gęstość materiału sypkiego (gęstość nasypowa),
- g = przyspieszenie ziemskie,
- λ = R / (2·μ_w·K) = charakterystyczna długość wyrównawcza,
- R = promień silosu,
- μ_w = współczynnik tarcia między ścianą a materiałem sypkim,
- K = współczynnik ciśnienia bocznego (stosunek poziomy/pionowy).
Napięcie poziome ścianki wynosi:
σ_h(z) = K·σ_v(z)
K = σ_h/σ_v
- σ_h = naprężenie poziome
- σ_v = naprężenie pionowe
Zależność ta służy do wymiarowania ścian silosów. Wzór ten pokazuje również typowe „nasycenie” naprężenia wraz ze wzrostem wysokości napełnienia; w przeciwieństwie do cieczy ciśnienie nie rośnie liniowo hydrostatycznie, lecz zbliża się do wartości granicznej.
W inżynierii procesowej teoria materiałów sypkich stanowi podstawę do projektowania silosów, zasobników, urządzeń wyładowczych, przenośników, mieszalników i systemów dozujących. Ma ona decydujące znaczenie dla bezpieczeństwa procesu, właściwości przepływowych, jakości produktu oraz zapobiegania zakłóceniom w pracy, takim jak tworzenie się mostków, tworzenie się studni lub segregacja.