Opróżnianie resztek
Opróżnianie resztek oznacza możliwie całkowite, automatyczne usuwanie produktu z instalacji technologicznej, czyli bez ręcznego wygarniania lub dodatkowego czyszczenia. Celem jest zredukowanie ilości produktu pozostającej w systemie do technicznie osiągalnego i ekonomicznie uzasadnionego minimum. W praktyce termin ten często utożsamiany jest z „opróżnianiem bez resztek”. Termin ten sugeruje całkowite opróżnienie bez żadnych pozostałości, bez jakiegokolwiek przywierania produktu. Jednak w procesach proszkowych takie absolutne opróżnienie bez resztek jest praktycznie niemożliwe do zrealizowania ze względu na adhezję, kohezję i przywieranie do powierzchni. Nowoczesne koncepcje instalacji zbliżają się do tego ideału pod względem konstrukcyjnym, ale nie są w stanie go w pełni osiągnąć.
Jakość opróżniania resztek często opisuje się za pomocą stopnia opróżnienia resztek. Wskazuje on, jaka część ilości wsadu została usunięta po automatycznym procesie opróżniania.
Stopień opróżnienia [%] = (1 - m_rest / m_0) * 100
Gdzie m_0 oznacza ilość wsadu, a m_(rest) – ilość pozostałości w systemie. Stopień opróżnienia wynoszący 99,98% odpowiada na przykład pozostałości wynoszącej zaledwie 0,02% ilości produktu.
Gdyby instalacja do mieszania lub uszlachetniania proszków mogła być faktycznie całkowicie opróżniona, miałoby to daleko idące korzyści: można by przetwarzać kolejno najróżniejsze receptury i surowce bez konieczności przeprowadzania procesów czyszczenia. Zmiana produktu odbywałaby się praktycznie bez przestojów, ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego byłoby praktycznie wykluczone, a dostępność instalacji znacznie by wzrosła. Z dzisiejszego punktu widzenia pozostaje to jednak stanem idealnym.
W inżynierii procesowej jakość opróżniania resztek ma zatem kluczowe znaczenie. Wpływa ona bezpośrednio na nakłady związane z czyszczeniem, czas trwania zmian produktu, straty produktu oraz ekonomiczność całego procesu. Szczególnie w wymagających zastosowaniach z częstymi zmianami receptur bardzo dobre opróżnianie resztek jest decydującym kryterium projektowym.
Wysoki stopień opróżniania jest wynikiem ukierunkowanych działań konstrukcyjnych: zoptymalizowanej geometrii komory mieszania, zminimalizowanych przestrzeni martwych, zdefiniowanych przejść, odpowiedniej jakości powierzchni (chropowatość, powłoki), przemyślanych koncepcji wyładunku oraz zasady mieszania i opróżniania dostosowanej do produktu.
Firma amixon® zainwestowała w tę dziedzinę intensywne prace rozwojowe i dysponuje dopracowanymi koncepcjami rozwiązań, które umożliwiają wyjątkowo wysoki stopień opróżniania – w tym SinConvex®, SinConcave®, ComDisc® i KoneSlid®. Celem jest konsekwentne minimalizowanie pozostałości produktu, a tym samym trwałe zmniejszenie nakładu pracy związanego z czyszczeniem, czasów przestojów i strat produktu. W praktyce w przypadku dużych mieszalników amixon® osiąga się stopień opróżnienia z resztek sięgający nawet 99,98%.