zarodek aglomeratu

Ziarno aglomeracyjne to pojedyncza cząstka lub niewielki zespół cząstek, od którego rozpoczyna się proces aglomeracji. Posiada ono właściwości sprzyjające przyleganiu kolejnych cząstek – na przykład nieznacznie podwyższoną wilgotność, lepkość lub szczególną strukturę powierzchni. Dzięki temu przyleganie nowych cząstek do tego ziarna jest energetycznie korzystniejsze niż tworzenie nowego ziarna. Wychodząc od zarodka aglomeratu, stopniowo powstaje większy aglomerat, na przykład w granulatorach bębnowych, instalacjach ze złożem fluidalnym lub granulatorach mieszających. Zachowanie zarodka aglomeratu przypomina zachowanie zarodka krystalizacji: mały „punkt początkowy” określa, gdzie i jak szybko powstają i rosną zespoły cząstek.

Prosty opis fizyczny często opiera się na tempie wzrostu, na przykład w postaci

dr/dt = k · f(zwilżanie, zderzenia)• 

• r to efektywny promień aglomeratu
• Nadszedł czas
• k jest stałą zależną od materiału i procesu
• Funkcja f(… ) odzwierciedla w tym kontekście takie czynniki, jak warstwa cieczy, częstotliwość zderzeń i prawdopodobieństwo przylegania. 

Równanie tego typu należy traktować jako model i jest ono różnie konkretyzowane w zależności od procesu (agregacja w złożu fluidalnym, bębnowa lub mieszana).