skłonność do zapylenia

Skłonność do pylenia opisuje właściwość materiału sypkiego polegającą na wytwarzaniu pyłu podczas przenoszenia. Pył może powstawać w wyniku ścierania, kruszenia lub wzbijania drobnych cząstek. Do uwalniania pyłu dochodzi zwłaszcza podczas wysypywania, przelewania, dozowania, transportu i mieszania. Dotyczy to również ostatniej fazy suszenia proszku.

Do powstawania pyłu przyczyniają się drobne cząstki oraz szeroki rozkład wielkości ziaren. Cząstki o ostrych krawędziach łatwiej ulegają rozpadowi niż cząstki okrągłe. W związku z tym podczas przemieszczania tworzą one drobne cząstki pyłowe. Materiały suche i lekkie mają większą skłonność do wydzielania pyłu niż materiały wilgotne. Aglomeraty mogą wiązać drobne cząstki, zmniejszając w ten sposób skłonność do pylenia.

Duża skłonność do pylenia może prowadzić do strat produktu, emisji zanieczyszczeń i ryzyka wybuchu. Ponadto wpływa ona na dokładność dozowania i powtarzalność wyników. Możliwe środki techniczne to obudowa, odciąg, nawilżanie oraz aglomeracja w mieszalniku. Zasadniczo obsługa materiałów pyłowych powinna odbywać się w systemach zamkniętych.