Skip to main navigation Skip to main content Skip to page footer

Mieszalnik do przygotowania

 

Termin „mieszalnik przetwórczy” nie jest jednoznacznie zdefiniowany i może obejmować bardzo różnorodne urządzenia oraz etapy procesu. W firmie amixon® rozumiemy pod tym pojęciem precyzyjne mieszalniki proszkowe, w których samo mieszanie jest połączone z innymi funkcjami technologicznymi. Należą do nich na przykład dezagregacja, zwilżanie, powlekanie, granulowanie, osuszanie lub syntezy chemiczne. Substancje stałe mogą występować w postaci suchej, wilgotnej lub zawieszonej.

W praktyce proces mieszania proszków nigdy nie przebiega bez efektów ubocznych. W zależności od kinematyki mieszania efekty te można celowo wzmacniać lub tłumić. 

Procesy przetwarzania towarzyszące mieszaniu różnią się znacznie w zależności od branży, ponieważ w każdej z nich na pierwszym planie znajdują się inne właściwości materiałów, parametry technologiczne i wymagania jakościowe.

 

  • W galenice farmaceutycznej główny nacisk kładzie się na jednorodne, bardzo drobne rozproszenie substancji czynnych w substancjach nośnych. Kluczowymi procesami są tu dezagregacja, rozcieranie (dezagregacja) oraz uzyskanie powtarzalnego rozkładu substancji czynnej, co ma na celu zapewnienie równomiernej charakterystyki dawkowania i uwalniania.

     

  • W przemyśle spożywczym i dietetyce nacisk kładzie się zazwyczaj na delikatne procesy mieszania. Szczególnie ważne jest kontrolowane dodawanie substancji płynnych (np. aromatów, olejów, witamin) przy jednoczesnym zachowaniu struktury proszku i granulometrii. Decydujące znaczenie mają: wygląd produktu, sypkość, trwałość oraz właściwości sensoryczne.

     

  • W chemii syntezy kluczowe znaczenie ma wydajny transfer ciepła i masy. Układy mieszające nie tylko zapewniają homogenizację prekursorów, ale także w znacznym stopniu wpływają na kinetykę reakcji, selektywność oraz wydajność rozpraszania energii w reakcjach chemicznych zachodzących w układach ciał stałych lub układach wielofazowych.

     

  • W przemyśle polimerowym dominują procesy typu Bonder, obejmujące przygotowanie i równomierne rozprowadzanie stabilizatorów, pigmentów barwiących i funkcjonalnych, a także ukierunkowane obróbki powierzchniowe. Celem jest uzyskanie powtarzalnej przyczepności dodatków do cząstek polimerowych w celu poprawy procesu wytłaczania.

     

  • W metalurgii proszkowej i ceramice inżynierskiej na pierwszym planie znajdują się procesy dezagregacji drobnych proszków oraz całkowite i jednorodne powlekanie cząstek dodatkami w skali nano. Procesy te mają decydujące znaczenie dla poprawy aktywności spiekania, równomiernego rozwoju mikrostruktury oraz optymalizacji procesów kalcynacji i spiekania.

     

  • W biotechnologii wymagane są szczególnie delikatne procesy mieszania o niewielkim gradiencie. Materiały biologiczne zmieniają swoją konsystencję. Jednocześnie obowiązują tu najwyższe wymagania dotyczące higieny, łatwości czyszczenia i bezpieczeństwa procesowego, zwłaszcza w zastosowaniach związanych z GMP.