Rozszerzający, Dilatanz

W reologii płyn określa się jako rozszerzalny, jeśli jego pozorna lepkość wzrasta wraz ze wzrostem prędkości ścinania. Takie układy nazywane są również płynami zagęszczającymi się pod wpływem ścinania. Często stosowanym modelem jest prawo potęgowe (model Ostwalda-de Waele'a):

η = K · γ′ exp (n – 1)

• η: lepkość pozorna
• γ′: prędkość ścinania
• K: Indeks spójności
• n: wskaźnik płynności, w przypadku układów rozszerzalnych n > 1.

Dla n > 1 naprężenie ścinające rośnie nieproporcjonalnie do prędkości ścinania; lepkość wzrasta wówczas wraz z prędkością ścinania.

Podczas mieszania substancji stałych zawiesiny o dużej zawartości wypełniacza lub aglomeraty o konsystencji pasty mogą wykazywać właściwości rozszerzalne. Prowadzi to do wzrostu momentów obrotowych i sił napędowych przy wyższych prędkościach mieszania lub transportu i należy to uwzględnić przy projektowaniu napędów i geometrii narzędzi.

W urządzeniach amixon® można dokładnie homogenizować niemal wszystkie konsystencje materiałów. Należą do nich proszki rozszerzalne, o lepkości strukturalnej, dobrze płynące i słabo płynące.