Tempo innowacji

Tempo innowacji opisuje prędkość, z jaką powstają nowe produkty, procesy lub modele biznesowe, rozprzestrzeniają się i wypierają istniejące rozwiązania. Określa dynamikę produktywności i wzrostu gospodarczego, ponieważ częstsze skoki innowacyjne zmieniają łańcuchy wartości w krótszych cyklach.

W ekonomii tempo innowacji można przybliżać jako wskaźnik innowacji, na przykład jako liczba istotnych innowacji na jednostkę czasu:

v_inn = ΔN / Δt

• v_inn to tempo innowacji (wskaźnik innowacji)
• N to liczba istotnych innowacji
• t to czas trwania analizowanego interwału

Wzrost tempa innowacji zwiększa złożoność zintegrowanych systemów socjotechnicznych i może - podobnie jak "limit prędkości" - zwiększyć ryzyko niestabilności i nieprawidłowych dostosowań. Zrównoważone tempo innowacji wymaga więc równowagi między wprowadzaniem nowych technologii (innowacja) a uporządkowanym wycofywaniem przestarzałych technologii (eksoinnowacja).

W praktyce przemysłowej tempo innowacji jest głównie kształtowane przez inwestycje w badania i rozwój, zdolność organizacyjnego uczenia się oraz jakość zewnętrznych sieci wiedzy. Nadmierne przyspieszenie może prowadzić do strat tarcia, poprawek i spadku efektywności.