płynne spoiwo

W inżynierii procesowej ciecz wiążąca to ciecz, która zawiera jedno lub więcej spoiw (np. polimery, cukry, pochodne skrobi lub celulozy) w formie rozpuszczonej lub zdyspergowanej. Podczas zwilżania proszków wytwarza siły kohezji i adhezji między cząstkami. Gdy ciecz wiążąca trafia na zbiór cząstek, początkowo powstają mostki cieczowe i błonki. Podczas kolejnego suszenia, chłodzenia lub chemicznego utwardzania spoiwo utwardza się i nadaje powstającym granulatom, tabletkom lub aglomeratom ich wytrzymałość mechaniczną.

W mieszarkach do proszków – takich jak te firmy amixon® – ciecz wiążąca jest zazwyczaj drobno rozpylana i natryskiwana do poruszającego się materiału sypkiego, tak aby każda cząstka była możliwie równomiernie zwilżona, a powstające granulaty charakteryzowały się wąskim spektrum rozkładu i wytrzymałości. Przy tym skład (zawartość spoiwa, lepkość) cieczy wiążącej, obraz rozpylania oraz strategia dozowania w decydujący sposób określają wielkość aglomeratów, bezpyłowość oraz późniejsze właściwości rozpadu bądź rozpuszczania produktu końcowego.