Piroliza

W procesie pirolizy substancje ulegają rozkładowi termicznemu w warunkach beztlenowych. Proces ten zachodzi w podwyższonych temperaturach. Typowe temperatury mieszczą się w przedziale od 300 °C do 900 °C. W przeciwieństwie do spalania nie dochodzi do utleniania. Wiązania chemiczne surowców są rozbijane wyłącznie pod wpływem dostarczanego ciepła.

W wyniku pirolizy rozkładają się złożone cząsteczki organiczne. Powstają przy tym produkty stałe, ciekłe i gazowe. Nazywa się je koksem pirolitycznym, olejem pirolitycznym i gazem pirolitycznym. Ich skład zależy w dużym stopniu od warunków procesu. Kluczowe znaczenie mają parametry procesu: temperatura, szybkość ogrzewania, czas przebywania i ciśnienie. Istotną rolę odgrywają również właściwości surowca. Piroliza jest stosowana w przypadku bardzo różnych materiałów. Należą do nich biomasa, tworzywa sztuczne, zużyte opony, szlamy i odpady organiczne. Piroliza znajduje również zastosowanie w chemii i inżynierii materiałowej.

W inżynierii procesowej służy ona często do odzysku surowców lub energii. Umożliwia odzyskiwanie surowców wtórnych. Ponadto pozwala na ukierunkowane wytwarzanie gazów lub olejów.

Reakcje można precyzyjnie kontrolować. Można zminimalizować ilość produktów ubocznych. Piroliza jest często procesem termicznym na wcześniejszym etapie. Kolejne etapy to na przykład kondensacja, separacja lub dalsze przemiany chemiczne. Z punktu widzenia inżynierii procesowej kluczowe znaczenie ma równomierne utrzymywanie temperatury i jednorodny rozkład materiału. Niejednorodności prowadzą do niepełnego rozkładu i pogarszają jakość produktu. W takich przypadkach pomocne mogą być odpowiednio duże silosy mieszające Gyraton^®.